?

Log in

Previous Entry

Նախանցած շաբաթ Արցախի ազատագրված հարավային շրջաններում էի: Պարգև Սրբազանի և թեմի երկու այլ հոգևորականների հետ գնացինք Արցախի հարավային սահմանները պաշտպանող զորքերին տեսության: Եղանք հիմնականում Կովսականի և Քաշունիքի շրջաններում: Տպավորություններն այնքան վառ էին ու անմոռաց, որ կցանկանայի մի երկու խոսքով կիսվել: Կես ճանապարհից մեզ դիմավորեց ակադեմիկոս Ալեքսանդր Ղազարյանն իր ուղեկիցների հետ և առաջնորդեց մինչև սահմանապահ զորամաս: Զորմասում ջերմ ընդունելություն էր սպասվում. նախ հանդիպում սպայական անձնակազմի հետ, այնուհետև ողջ զորքի: Հատուկ օրհնության կարգ կատարեցինք, որից հետո քաջալերանքի ու գնահատանքի խոսքով Սրբազանը դիմեց զորքին: Այնուհետև եղանք սահմանապահ տարբեր ուղեկալներում: Բավականին հետաքրքիր էր գիտակցել, որ գտնվում էի ոչ միայն Արցախի, այլ նաև նախկին ԽՍՀՄ սահմանի վրա: Արաքսի մյուսը ափը Պարսկաստանն էր. տպավորություն էր, որ հանգիստ կարելի է մի պետությունից մյուսը քար նետել:
Սահմանի մի հատվածի վրա ուղղակի չքնաղ տեսարան էր բացվում. Արաքսի վրա մի հսկա ջրամբար է կառուցվում, որի մեջ Արաքսից բացի երկու այլ մեծ գետեր էին թափվում: Դեռևս ամբողջովին չլցված ջրամբարը լեռնայիկ անչափ սիրունիկ մի լիճ էր, իսկ լցվելուց հետո պատկերացնում եմ ինչ մեծություն և ֆանտաստիկ գեղեցկություն է ունենալու: Իջանք Արաքսի ափ. կոշիկներս հանել, մտել էի գետը, իսկ մտքիս մեջ անընդհատ պտտվում էր Պատկանյանի ստեղծագործությունը:
Արաքսի ափին հաց ուտելուց հետո շարունակեցինք շրջագայությունը ազատագրված Հայրենիքով: Եղանք Աղաձոր գյուղում. գյուղապետը՝ Մինաս Մինասյանը, որ մինչ այդ մեր ուղեկիցներից էր, դարձավ մեր հյուրընկալը: Հիշում եմ, մինչև գյուղապետի տուն գնալը մեր ուղեկից զինվորականներն անընդհատ «Ջրաշխարհ» էին կոչում այն տեղը, ուր գնալու էինք: Տեղ հասնելուց հետո իմացանք վերջապես անվանման պատճառը. գյուղապետի տան բակում անհավատալի սառնությամբ ու անուշահամությամբ աղբյուր էր, որից վայրը ստացել էր իր անունը; Բավականին սրտաբաց ու հյուրընկալ ընտանիք ուներ Մինաս Մինասյանը` կինն ու երկու դուստրերը: Սեղանի շուրջ գյուղապետը մեր միջոցով հարց ուղղեց մեր իշխանություններին ու ժողովրդին. «Դուք տեսնում եք, թե ինչքան գեղեցիկ և հարուստ հնարավորություններով երկիր է: Ինչու՞ մինչև հիմա մեր իշխանությունները համակարգված քայլեր չեն ձեռնարկում բնակեցնելու այս հողերը: Ինչու՞ մեր ժողովուրդը չի գալիս և բնակվում այստեղ: Այս հողերը ոչնչով չեն զիջում Արարատյան դաշտի հողերին»: Պիտի ասեմ, որ ոչ միայն չեն զիջում, այլ թերևս շատ ավելի հարուստ հնարավորություններ են ընձեռում: Ես դեռևս Հայաստանում ոչ մի տեղ այդքան ջրառատ հողատարածքներ չէի տեսել: Պարզապես անհամամեմատելի են հողագործության, անասնապահության և ձկնաարդյունաբերության համար նպաստավոր իրենց հսկայական հնարավորություններով: Էլ չեմ խոսում ֆանտաստիկ գեղեցկությամբ բնության մասին: Ես առաջարկեցի գյուղապետի դուստրերին բլոգ բացել: Հուսամ խորհուրդս կլսեն: Եթե անգամ ոչինչ չգրեն, միայն լուսանկարները բավարար են, որպեսզի շատ շատերը պատկերացում կազմեն այդքան հաճախ հիշատակվող ազատագրված տարածքների մասին, որոնց անունն են միայն լսել մամուլում հնչող քննարկումներից, այն էլ տխրահռչակ «փոխզիջումների» կոնտեքստում:
Երբ արդեն վերադառնում էինք, նայում էի իրար հաջորդող չքնաղ տեսարաններին, իսկ հոգուս վրա ծանրացած էր վերոնշյալ փոխզիջումների շուրջ եղած խոսակցությունները: Ես չեմ ուզում ոչ մտնել քաղաքական շահարկումների ճահիճը, ոչ էլ կեղծ հայրենասիրական կոչերով էժան դիվիդենտներ շահել: Բայց ի վերջո ի՞նչը զիջել, գրողը տանի, մեր Հայրենի՞քը, մեր զոհերի արյու՞նը: Ինչի՞ դիմաց, որ ավելի լավ ապրե՞նք, թե որ մեզ էլ չսպառնան վերացնել: Քի՞չ ենք զիջել, ի՞նչ ենք ստացել դրա դիմաց: Միշտ նույն կոտրած տաշտակը` ավելի ջարդրդված վիճակում: Ինչքան զիջել ենք, այնքան ավելին են պահանջել: Իսկ սա կարող է լինել մեր վերջին զիջումը, դրանից հետո արդեն մենք «զիջվենք», կամ, ինչպես կասեր պատերազմի մեր հանճարը, «շրջենք մեր պատմության վերջին էջը»: Չէի ցանկանա ավելի ծավալվել, մնում է միայն հուսալ և աղոթել, որ Աստված մեզ այնքան խելք կտա, որ մի բանի արժեքը չզգանք միայն այն կորցնելուց հետո: Մանավանդ որ դա կարող է լինել մեր վերջին կորուստը:

Comments

( 4 комментария — Оставить комментарий )
ex_arcakhsk
6 авг, 2010 13:52 (UTC)
Спасибо за содержательный и очень завидный отчет о поездке Дорогой Монк!)
Прости за наглость, но где же фотки?))
Нам ведь до смерти захотелось хотябы пока при помощьи твоих фотографий побывать там!)
Скажим так, твоими глазами любоваться красотой той части нашей Родины, куда еще некоторые из нас не попали!)
777monk777
6 авг, 2010 17:05 (UTC)
Ֆոտոները պիտի ուղարկեն: Ուղարկեն, որոշ բաներ կդնեմ: :)
ex_arcakhsk
6 авг, 2010 19:30 (UTC)
Будем с нетерпением жадать!)
ambclub
3 мар, 2011 20:36 (UTC)
**НАСТУПИЛ 4503 ГОД**
4503 ГОД — ЭТА ЦИФРА ДАНА НА КАЛЕНДАРЕ НЕ СЛУЧАЙНО. Как отмечает автор календаря, председатель Общественной патриотической организации «Во имя родины» Нерсес НЕРСЕСЯН, она уходит в глубь веков и отражает одну из значимых страниц в истории армянского народа. Согласно преданию, после победы над Бэлом, властителем Вавилона, родоначальник армян Айк Наапет повелел своему народу признать день этой победы — первый день месяца Навасард (по новому летосчислению 11 августа) — началом национального нового года и праздновать его также как день независимости. Именно с этого дня в 2492 году до н. э. и начался отсчет исконно армянского календаря. Если прибавить к этой цифре дату наступающего года (2011), то мы получим 4503 армянский год.
Праздники Навасарда — Нового года — длились с 11 августа по 9 сентября и сопровождались песнями, музыкой, танцами, цирковыми и театрализованными представлениями, военными играми и спортивными соревнованиями. О происхождении названия этого месяца Анания Ширакаци, Ованнес Имастасер и другие средневековые ученые писали, что это имя одной из дочерей Айка Наапета, которым он нарек первый месяц года. После официального принятия в Армении христианства праздники Навасарда были изъяты из календаря, но отмечаются в некоторых армянских семьях в древних традициях.
О традиционно армянском летосчислении (круг Айка, или древний подвижный армянский календарь) архиепископ Геворк Серайдарян писал в одном из своих трудов: «Это легендарное летосчисление восходит к истории родоначальника армян Айка, который в 2492г. до Р. Х. в единоборстве убил титана Бэла…» Описание этого поединка дано и в «Истории Армении» Мовсеса Хоренаци. Этой же хронологии придерживается и армянский филолог и историк Гевонд Алишан. Заметим, что цари древности сражались с равными себе властителями других стран, что, по мнению ученых, говорит о том, что для Бэла, как и для армянского народа, Айк был не только основателем независимости в своей стране, носящей его имя, но и новым божеством армянского протогосударства. Древнеармянское наименование созвездия Орион именем Айка также доказывает это предположение.
( 4 комментария — Оставить комментарий )

Profile

Джавахк, Армения, армяне, Диаспора, Арцах
arm_friends
Армяне и наши друзья

Latest Month

Август 2010
Вс Пн Вт Ср Чт Пт Сб
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031    

Метки

Разработано LiveJournal.com
Designed by Lilia Ahner